Het einde van de Spirituele zoektocht

door Nico Appelman
Waarom is de mens, het Ego, nooit tevreden? Waarom is dit moment nooit goed genoeg? Waarschijnlijk omdat men zichzelf wijsmaakt dat "er méér dan dit moet zijn." Men gelooft dat er een toestand bestaat waarin onze Ware Natuur zich in al haar glorie aan ons zal openbaren. Een staat waarin gedachten geheel oplossen en waarin het Ego verdwijnt zonder een spoortje achter te laten. Een of andere verheven toestand dat in elk geval verschilt van de toestand waarin je je op dit moment bevindt. Dit alles zorgt ervoor dat mensen op hun spirituele pad op zoek gaan naar die Ware Natuur en die staat van Verlichting. Maar kan een pad je dichterbij brengen bij wie of wat je al bent?

Spirituele zoektocht

Die hele spirituele zoektocht is eigenlijk het probleem, want zoeken veronderstelt dat er iets mis zou zijn met nu; met hoe en wie jij nu bent. Zoeken heeft vaak met niet accepteren te maken. Het betekent altijd dat er weerstand en verzet is tegen dat wat er nu is; dat dit huidige leven niet goed genoeg zou zijn. Althans dat probeert jouw Ego je wijs te maken. Maar hoe kan jouw leven en jouw Zelf op dit moment niet goed genoeg zijn? Het is alles wat er nu is. En dan kan je zoeken en zoeken wat je wil, maar dan zal je het (je Zelf of die Verlichting) waarschijnlijk niet vinden, simpelweg omdat je d'r nog (steeds) naar aan het zoeken bent.

Het zoeken zal niet stoppen omdat je "het" op een gegeven moment hebt gevonden. Nee, je hebt "het" gevonden omdat je zoeken is gestopt. Binnen het hele zoeken, zoekt men graag naar houvast in spirituele concepten, methoden, visies, stromingen zoals het Boeddhisme, Hindoeïsme, etc, maar dat wat houvast zoekt, is niet wie je werkelijk bent. Wat je echt bent, hoeft zich nergens aan vast te houden. Alle paden, methoden en technieken en stromingen en religies, leiden vaak alleen maar tot uitstel van het essentiële inzicht. Zij versterken het idee dat jij "er " nog niet bent en dat er dus (nog) "iets" te halen valt. En dat zoeken mensen maar al te graag buiten zichzelf. Er zijn tal van zaken te vinden in het leven, bijvoorbeeld een relatie, leuke baan, mooi huis/auto of een spannende vakantie. Al deze zaken geven tijdelijk geluk en zijn alle van voorbijgaande aard. Wat doorzien dient te worden, is dat er eigenlijk niets te halen valt in het leven, dat er nergens anders iets te vinden is dan hier in dit moment. Hoe zou je vrede, liefde en geluk ergens anders kunnen vinden dan nu? Er is alleen maar Nu.

Hier en Nu

Er is slechts het Hier en Nu. Dáár gebeurt alles: het geluid van de vogels, het kloppen van je hart, het lezen van dit artikel. Zelfs de gedachten: "Er moet wel iets méér zijn dan dit. Ik ben er nu nog niet, maar ik ga daar zeker ooit eens, in de toekomst, komen. Ik zal die staat van Verlichting waar ik al zo vaak over gehoord en gelezen heb eens bereiken," borrelt eveneens in het heden op. Alle gedachten zijn gedachten die in het heden verschijnen. Net als wat je ziet, hoort of ruikt, dat zie, hoor of ruik je ook op dit moment. Aan het huidige moment, het Hier en Nu valt niet te ontsnappen.

Het eeuwige Nu

Als er altijd alleen maar het Hier en Nu bestaat, dan moet die staat van Verlichting ook slechts enkel in het heden te "bereiken" zijn. Wat eigenlijk erop neerkomt dat het helemaal niet te "bereiken" is. Immers: iets bereiken, een doel bereiken, impliceert toekomst en dat is in tegenspraak met wat zojuist geconstateerd is: namelijk dat er slechts enkel het Nu is. Een zoektocht naar iets anders dan dit, iets anders dan dit moment is een ontkenning van dit wat er nu is; een ontkenning van dit moment, waar feitelijk niets aan te ontkennen valt. Hoe kan je iets ontkennen wat je niet kán ontkennen. Jeff Foster zegt dat ook zo mooi: "The search for more than this is a denial of the undenialble thisness of this."De zoektocht naar Verlichting is net zo goed een ontkenning van de Verlichting die er reeds is en er al die tijd al was en er altijd zal zijn. Je bent nooit niet verlicht geweest, maar daar was je je nooit van bewust. Verlichting kan niet gevonden worden door middel van een zoektocht, omdat niemand kan zeggen waar je het kan vinden. D'r is geen weg naar Verlichting, omdat het niet buiten jezelf gevonden kan worden.

De illusie doorzien

Een zoektocht brengt je dus geen stap dichterbij de Verlichting. De Verlichting is er al. We hoeven ons slechts van dit inzicht bewust te zijn. Het ligt vlak voor onze neus: de zoeker is het gezochte zelf! Dit huidige moment is alles wat er is. Dit is het. Er is slechts het Hier en Nu. Er is slechts Eenheid. Dit inzicht is Bevrijding. Je kan het niet verliezen, je hoeft het ook niet vast te houden of bang te zijn dat je het kwijt raakt. Hoe kan je iets verliezen wat je in essentie bent. Waarom zou je iets willen vasthouden wat je eigenlijk niet kan kwijtraken?

Einde van de zoektocht

De zoektocht komt ten einde. Het einde van die zoektocht is een radicale en onvoorwaardelijke acceptatie van wat IS. Acceptatie van wat zich aandient. En acceptatie is niet iets wat je kan doen. Acceptatie is geen activiteit. Het heeft niets met iets bereiken te maken. Acceptatie heeft te maken met opgeven van verzet van het Ego, met overgave en met ja-zeggen tegen het Huidige Moment. Acceptatie is het bewustzijn wat onpartijdig en oordeelsvrij ruimte maakt aan alles wat daar in verschijnt.

Slot

Een zoektocht brengt je geen stap dichter bij Verlichting. Verlichting bevindt zich al in het Hier en Nu. Dit Huidige Moment is het enige doel wat er is. Op dit moment is je doel: het lezen van dit artikel. Niks meer en niks minder. De zoektocht naar een doel creëert doelloosheid. Het zoeken naar betekenis, creëert betekenisloosheid. Zo ook met het zoeken naar Verlichting. Daarmee bereik je het tegenovergestelde effect. Immers als je op zoek gaat/bent naar Verlichting ga je d'r meteen al aan voorbij! Verlichting is eigenlijk iets heel gewoons. Voor mensen die op zoek zijn (geweest) naar Verlichting als iet heel bijzonders en speciaals, is de Verlichting vaak een ultieme teleurstelling. Het is niet iets wat je kan "bereiken". Het hoeft evenmin het resultaat te zijn van een lange zoektocht. Desondanks kan een spirituele zoektocht heel nuttig zijn. Sterker nog: iedere spirituele zoektocht is juist van belang. Niet omdat je zult vinden wat je zocht, maar om de absurditeit van het zoeken uiteindelijk te doorzien. Het Ego wat nooit tevreden is, zoals beschreven aan het begin van het artikel, kan echter hierbij ten dienste staan van die spirituele zoektocht. Immers het Ego is niet altijd bedoeld om leuk en aangenaam te zijn. Nee, het is soms juist bedoeld om ontevreden te zijn, pijnlijk en teleurstellend te zijn, zodat men gemotiveerd raakt om die Waarheid omtrent wie je in werkelijkheid bent te (gaan) ontdekken.

Referenties: