De geheimen van het Vaticaan (slot)

Over de onthullingen van het Sint Pietersplein
door Nico Appelman
Het wereldberoemde Sint Pietersplein in Rome trekt jaarlijks véle belangstellenden. Niet alleen katholieken en religieuzen weten hun weg naar het "Piazza San Pietro" te vinden, maar ook geïnteresseerden in de kunst, de geschiedenis, bouwkunst en architectuur vertoeven zich graag in dit deel van de Italiaanse hoofdstad.
Wat veel mensen bij een bezoek aan dit prachtige en bijzondere plein slechts zeer zelden "zien" is dat het Sint Pietersplein óók nog een heel ander verhaal vertelt: een symbolisch en kosmisch verhaal. Wat wil het Sint Pietersplein ons duidelijk maken? Wat onthult het plein ons?

Het Sint Pietersplein

Het Sint Pietersplein is ontworpen van 1656-1667 door de architect en beeldhouwer Gian Lorenzo Bernini in opdracht van Paus Alexander VII. Het plein wordt aan weerszijden omgeven door een dubbele zuilenrij die door Bernini zelf beschreven wordt als "de moederlijke armen van de kerk". Deze zuilenrij bestaat uit 284 Dorische zuilen en 88 pilasters, in vier rijen, die vrijwel volledig symmetrisch staan. Op de zuilenrij staan 140 beelden van heiligen. De zuilen vormen samen een ovaal plein met een grootste binnendiameter van ongeveer 198 meter. Het plein is in totaal ruim 200 meter breed en ruim 250 meter lang.
Midden op dit plein torent de 340 ton wegende en 40 meter hoge obelisk.

Deze Egyptische obelisk is met veel man en macht uit Egypte naar Rome gebracht. Op de top van de obelisk bevindt zich een 1 meter hoog kruis. De straatstenen van het Piazza San Pietro tenslotte zijn, in een patroon van een windroos gelegd, die zeer nauwkeurig uitgelijnd blijkt te zijn met de 4 windrichtingen. Grenzend aan het plein domineert de Sint Pietersbasiliek. Dit immense bouwwerk is gebouwd van 1506-1626. Deze "Basilica di San Pietro" is juist op deze plek opgetrokken, omdat naar verluid hier de eerste paus, Paus Petrus, gekruisigd en begraven zou zijn.

Een tweede blik

Wanneer we wat nauwkeuriger kijken naar het Sint Pietersplein en de Sint Pietersbasiliek dan zullen we ontdekken dat dit plein ons nog meer vertelt. De windroos wijst letterlijk naar de vier windrichtingen, maar wijst figuurlijk en symbolisch in een heel andere richting!

Laten we eens een kijkje nemen vanuit de lucht aan de hand van een plattegrond van de Sint Pietersbasiliek en het Sint Pietersplein. Zie onderstaande afbeelding 1.
Afbeelding 1: plattegrond van de Sint Pieter en Sint Pietersplein

het St.Pietersplein


De Sint Pieter

De Sint Pietersbasiliek is gebouwd aan de hand van een kruis als grondvorm (zie afbeelding). Het kruis wordt over het algemeen gezien als een Christelijk symbool; als een heilig symbool. Echter de kruis bestaat al veel langer. De oorsprong van het kruis dateert uit de Babylonische tijd. Het kruis is hiermee één van de oudste en universele symbolen.

In vroege en intelligente beschavingen vertegenwoordigde het kruis onder andere een symbool van dualiteiten. De horizontale arm werd geassocieerd met het aardse, het vrouwelijke, het destructieve, het negatieve, het passieve en de dood, terwijl de verticale arm de betekenis had van het hemelse, het spirituele, het mannelijke, het eeuwige, het creatieve, het positieve, het actieve en het leven. Voorts werd het kruis gezien als een symbool voor de vier elementen: aarde, water, vuur en lucht.

Het Sint Pietersplein

Het Sint Pietersplein onthult vooral in combinatie met de Sint Pietersbasiliek een buitengewoon herkenbaar symbool. Het kruis als grondvorm van de Sint Pieter vormt gezamenlijk met de ronde vorm van het Sint Pietersplein onmiskenbaar een op en top symbool voor het vrouwelijke. Zie daar de ? maar dan op z'n kop gezien in afbeelding 1.

Dit is nog maar het begin. D'r zijn meer symbolen op dit plein waarmee nadrukkelijk verwezen wordt naar het Heilig Vrouwelijke. Het rechte stuk direct naast de Sint Pietersbasiliek wat naar voren uitloopt tot aan de ronding van het plein wordt geassocieerd met een "vagina".(aangegeven met de rode kleur op de afbeelding) Daar waar het rechte stuk, de "vagina" stopt, begin de ovale vorm van het Sint Pietersplein wat vervolgens algemeen wordt beschouwd als een "moederschoot"; een "baarmoeder". Hiermee wordt nogmaals het verband met het vrouwelijke gelegd. Immers Bernini noemde de dubbele colonnades aan weerszijden van het plein al: "de moederlijke armen van de katholieke kerk". Het Heilige Vrouwelijke wordt ook nog eens gesymboliseerd en bekrachtigd door de twee fonteinen die zich aan beide kanten van de obelisk bevinden. Een fontein is immers een bron van water en daarmee een symbool voor vruchtbaarheid en leven. Je zou de fonteinen zelfs nog kunnen zien als de vrouwelijke borsten. En dit is interessant.

Dit is interessant omdat een baarmoeder een vruchtbare plek is; een plek waar nieuw leven ontstaat, waar groei, rijping, ontwikkeling en "transformatie" gaande is, waarna een geboorte plaatsvindt. En een geboorte is altijd een teken van een nieuw begin.

Wat heeft dit allemaal te betekenen?

Als we de Sint Pietersbasiliek in samenhang zien met het Sint Pietersplein dan krijgen we wat meer duidelijkheid. Het kruis (de grondvorm van de Sint Pieter) bevindt zich buiten de "moederschoot" (het Sint Pietersplein) en symboliseert dus datgene wat al geboren is en inmiddels al bestaat, anders kan het zich niet buiten de baarmoeder bevinden. Het symboliseert het huidige tijdperk (van het Christendom), waarin we nu leven: een tijdperk waarin dualiteit de boventoon voert.

Dit kan niets anders betekenen dan dat datgene wat zich in de "baarmoeder" bevindt de toekomst symboliseert! Met andere woorden: er is nu een groei, ontwikkeling en transformatie gaande die als de tijd rijp is voor nieuw leven zal zorgen. D'r zal dus ook een "geboorte" gaan plaatsvinden. Maar een "geboorte" waarvan dan?

De sleutel hiervoor ligt binnen diezelfde "baarmoeder" verborgen in de symboliek van het Sint Pietersplein.

Wat we zien op het Sint Pietersplein is een achtpuntig kruis in de grote binnencirkel van het plein met een klein vierpuntig kruis in het midden van de kleine binnencirkel. Wat ook opvalt is dat er helemaal in het midden van het plein een gigantische obelisk aanwezig is. Dat is niet zomaar een obelisk, maar een duidelijk en oud Egyptisch symbool voor zonaanbidding en toewijding aan de zonnegod Amen-Ra. Het stelt feitelijk de zon zelf voor.

Wat is er zo bijzonder aan een vierpuntigkruis, een achtpuntig kruis en een zon?
Het gaat hem juist hier om de combinatie van de aanwezigheid van al deze aspecten!

Het achtpuntige kruis staat symbool voor het Aardse Kruis en het Galactische Kruis in hun beweging gedurende de Precessiecyclus¹. Een Precessiecyclus is de tijd van bijna 26.000 jaar die de aarde nodig heeft om één omwenteling (=precessiecirkel) te maken in haar reis langs de tekens van de dierenriem/sterrenbeelden. Het vierpuntige kruis helemaal in het midden symboliseert het exacte samenvallen van het Aardse Kruis met het Galactische Kruis. Deze gebeurtenis is er één van een heel bijzonder soort en wordt een Grote Galactische Uitlijning genoemd. Een Grote Galactische Uitlijning is een speciale gebeurtenis waarbij de aarde op één lijn komt met de zon en het hart van het melkwegstelsel. En "er is slechts één gebeurtenis in het Vissentijdperk dat zich kwalificeert voor dit kosmische gebeuren en dat is de Galactische uitlijning in het 2012-tijdvlak²." Op dat moment zal er sprake zijn van de "geboorte" van een nieuwe zon. De Zon is tevens het symbool voor Licht en Warmte en (nieuw) Leven! De plattegrond van de Sint Pietersbasiliek en het Sint Pietersplein, onthullen dus een boodschap die te maken heeft met het Heilig Vrouwelijke, met de Precessiecyclus en met de Grote Galactische Uitlijning. Hiermee is er meteen ook de link met het "Einde der Tijden".

Het verwijst dus naar het 2012-traject; naar een nieuw begin; naar de "geboorte" van een nieuw tijdperk, een nieuwe dimensie. Een dimensie waarin het afgescheidenheidsdenken en het denken in dualiteiten zal plaatsmaken voor het Eenheidsdenken en waarin non-dualiteit de boventoon voert, net als oordeelsvrijheid, verbondenheid, liefde en balans.

Maar d'r is meer. Dit symbool met het achtpuntige kruis is al véél ouder. Het is een symbool wat ook terug te vinden is bij een heel oude beschaving. We zien dit eveneens terug in de Hunab K'u van de Maya's! En dit kan geen toeval zijn. Kijk maar eens naar afbeelding 2! D'r lijkt me hier eerder sprake van een treffende gelijkenis. Merk eveneens op dat er bovendien een sterke overeenkomst is met het Yin-Yangsymbool; het symbool voor evenwicht/balans en non-dualiteit.
Afbeelding 2: Hunab K'u.

Hunab Ku - Galactic Butterfly


Heel duidelijk herkenbaar is óók hier het achtpuntige kruis, welke gevormd wordt door 2 verschillende vierpuntige kruisen, waarvan de één het Aardse Kruis en het andere het Galactische Kruis voorstelt. De spiraal in het midden symboliseert de draaiende beweging van de genoemde 2 kruisen ten opzichte van elkaar gedurende de Precessiecyclus.

Eén kruis is hierin weer heel bijzonder. Dit is het kruis in de vorm van het + teken. Dit kruis sluit zowel een enkelvoudig als een dubbel kruis in, waardoor er hier sprake is van dubbele symboliek. Het symboliseert naast het enkelvoudige kruis ook nog het samenvallen van het Aardse Kruis met het Galactische Kruis (gelet op de in totaal 8 rondingen aan de uiteinden van de armen van het enkelvoudige kruis!). Mijn conclusie luidt dan ook dat we dit bijzondere symbool moeten interpreteren als zijnde een verhaal waarmee niet alleen de beweging van het Aardse en het Galactische kruis ten opzichte van elkaar gedurende de Precessiecyclus verteld wordt, maar ook nog eens een verwijzing geeft naar een Grote Galactische Conjunctie.

Het andere kruis in de vorm van het x-teken is in zijn vorm eveneens bijzonder te noemen en bevat ook een dubbele symboliek. Het is feitelijk het samengaan van de "kelk"en de "kling";de symbolen voor respectievelijk het vrouwelijke en het mannelijke. Het oude symbool voor het vrouwelijke is het v-teken, de bovenste helft van het kruis met de vorm x.

De onderste helft van het kruis in de vorm van het x-teken is het symbool voor het mannelijke: de "kling". De Hunab K 'u symboliseert blijkbaar ook nog eens de vereniging van het mannelijke en het vrouwelijke. Deze zijn in eenheid met elkaar verbonden; D'r is balans tussen beide en juist die eenheid en balans zijn kenmerken van de nieuwe Vijfde Dimensie!

En wat blijkt de Hunab K'u te zijn volgens de Maya's? (zie ook onze Hunab Ku informatie pagina)

De Maya's zien de Hunab K'u als het hart van de melkweg, de plaats die de Maya's de "kosmische baarmoeder noemen." Het is de Schepper van maat en beweging. De Hunab K'u wordt gezien als zender van uitstralende energie cq informatie. Voor de Aarde is de Zon de hoofdoverbrenger voor de energie van de Hunab K'u. Hunab K 'u is zowel het één als het ander, als noch het één noch het ander. Het is mannelijk én vrouwelijk en toch is het onzijdig. (non-dualiteit/non-dualisme).

Met deze overeenkomst wordt nog eens de link en de verwijzing naar het jaar 2012, het jaar waarin de Mayakalender eindigt en weer helemaal opnieuw begint benadrukt.

Dit wordt nog eens bevestigd door John Major Jenkins, een befaamd Mayaonderzoeker, die zegt voldoende aanwijzingen gevonden te hebben die aantonen dat de antieke culturen en spirituele tradities wereldwijd kennis hadden van de precessie van de aarde. Hij gelooft dat de Ouden wereldwijd artefacten en mythen hebben achtergelaten die ons vertellen over de belangrijkheid van de precessie en de zonnewende galactische uitlijning die zal plaatsvinden rond het jaar 2012.

Slot:

Het Sint Pietersplein en de Sint Pietersbasiliek in ogenschouw nemende, is er in mijn visie niet alleen sprake van een verwijzing naar het Heilig Vrouwelijke maar ook naar "het Einde der Tijden"; naar het einde van verschillende cycli. Het Galactische Jaar, de tijd van 225 miljoen jaar die ons melkwegstelsel nodig heeft om één rotatie te maken om haar as, komt ten einde en begint weer helemaal van voren af aan met een nieuwe cyclus. Dit zelfde geldt voor de Precessiecyclus. Deze komt in 2012 eveneens ten einde en begint dan na een kleine 26.000 jaar weer opnieuw. Bovendien eindigt de Mayakalender in december 2012 en is er in het 2012 tijdvlak ook nog eens sprake van een Grote Galactische Uitlijning waarbij de aarde precies op één recht lijn komt met de zon en het hart van het zonnestelsel.

Het einde van deze cycli luidt logischerwijs meteen het begin van een nieuwe cyclus in; de geboorte van een nieuw tijdperk; een New Age. Duidelijk is dat er aanwijzingen uit oude culturen zijn dat dit gepaard zal gaan met eenheid, verbondenheid en balans, een verhoogde trilling en daarmee een verhoogde dimensie en verhoogd bewustzijn.. Onder andere zal de mannelijke energie en mannelijke kwaliteiten die de afgelopen eeuwen zo nadrukkelijk op de voorgrond zijn geweest ook veel meer in balans komen met de vrouwelijke energie en de vrouwelijke eigenschappen.

Mijn vermoeden is dat niet alleen antieke culturen kennis hebben gehad van de precessie van de aarde en de galactische zonnewende-uitlijning, maar dat deze kennis ook aanwezig moet zijn geweest bij grootmeesters zoals Leonardo Da Vinci, Michelangelo en Bernini. Van hen is bekend dat ze veel met symboliek werkten. Dat zij over deze antieke kennis beschikt moeten hebben, zien we overtuigend genoeg terug in hun nalatenschap van de Sint Pieterskerk en het Sint Pietersplein.

Referenties: